تبليغاتX
درد دل یک عاشق

درد دل یک عاشق

زندگی با عشق زیباست, بیایید عاشقانه زندگی کنیم

سلام دوستان عزیز

ببخشید که اپدیت نکردم

اومدم بهتون بگم که وبلاگ من به اینجا منتقل شد

خوشحال میشم که به کلبه کوچک تنهاییهای من سر بزنید 

+ نوشته شده در  دوشنبه 9 آبان1384ساعت 2  توسط اشکان  | 

سلام دوستان عزیز

ببخشید که اپدیت نکردم

اومدم بهتون بگم که وبلاگ من به اینجا منتقل شد

خوشحال میشم که به کلبه کوچک تنهاییهای من سر بزنید 

+ نوشته شده در  دوشنبه 9 آبان1384ساعت 2  توسط اشکان  | 

کاش قلبمرا باور داشتی:

سلام دوستان عزیز

ببخشید که مدتی اپدیت نکردم

اومدم بهتون بگم که وبلاگ من به اینجا منتقل شد

خوشحال میشم که به کلبه کوچک تنهاییهای من سر بزنید 

 

 

 



کاش قلبمرا باور داشتی ، کاش عشقم را باور داشتی

قلبم و هر انچه در ان است ، عشقم و گریه هایمرا

اشکهایم

اشکهای گرانبهایی که شب و روز

در خواب و بیداری نثارت کردم

با تمنای یک لبخند

اشکهایی که زبان دل عاشق و منتظرم بود

افسوس

افسوس و صد افسوس

که در پس سینه ات سنگی نهفته است

نباید گله ای داشت

شیشه بازیچه سنگ است

دل بلورین من نیز در بازی سنگ درون سینه ات تکه تکه شد

تکه هایی که هر کدام ذره ای از عشقم را بهمراه دارد

اما بدان

روزی فرا خواهد رسید که در سرمای نا فرجام فصل بی مهری

گرمی احساس مرا طلب می کنی

ولی در انهنگام

عشق گرم و روشنی بخشم

روح سرد و خاموشت را گرما وروشنی نخواهد داد

تنها در انزمان ارزو میکنی :

کاش قلبمرا باور داشتی

کاش عشقمرا باور داشتی

+ نوشته شده در  چهارشنبه 26 مرداد1384ساعت 22  توسط اشکان  | 

شوق

ياد داري كه زمن خنده كنان پرسيدي
                                                              چه رهآورد سفر دارم از اين راه دراز ؟
چهره ام را بنگر تا بتو پاسخ گويد  
                                                              اشك شوقي كه فروخفته به چشمان نياز
چه رهآورد سفر دارم اي مايه عمر؟
                                                              سينه اي سوخته در حسرت يك عشق محال
نگهي گمشده در پرده رويايي دور
                                                               پيكري ملتهب از خواهش سوزان وصال
 چه رهآورد سفر دارم ... اي مايه عمر ؟
                                                               ديدگاني همه از شوق درون پر آشوب
لب گرمي كه بر آن خفته به اميد نياز 
                                                               بوسه اي داغتر از بوسه خورشيد جنوب
اي بسا در پي آن هديه زيبنده تست 
                                                               در دل كوچه و بازار شدم سرگردان
عاقبت رفتم و گفتم كه ترا هديه كنم 
                                                               پيكري را كه در آن شعله كشد شوق نهان
چو در آينه نگه كردم ديدم افسوس 
                                                               جلوه روي مرا هجر تو كاهش بخشيد
دست بر دامن خورشيد زدم تا بر من 
                                                               عطش و روشني و سوزش و تابش بخشيد
حاليا... اين منم اين آتش جانسوز منم 
                                                               اي اميد دل ديوانه اندوه نواز
بازوان را بگشا تا كه عيا نت سازم
                                                               چه رهآورد سفر دارم از اين راه دراز
+ نوشته شده در  شنبه 8 مرداد1384ساعت 21  توسط اشکان  | 

جفت

شب مي آيد
و پس از شب ‚ تاريكي
پس از تاريكي
چشمها
دستها
و نفس ها و نفس ها و نفس ها ...
و صداي آب
كه فرو مي ريزد قطره قطره قطره از شير
بعد دو نقطه سرخ
از دو سيگار روشن
تيك تاك ساعت
و دو قلب
و دو تنهايي 
+ نوشته شده در  شنبه 8 مرداد1384ساعت 21  توسط اشکان  | 

مادر قربان وجودت که وجودم ز وجودت شده موجود

مادرکلمه زندگی

+ نوشته شده در  سه شنبه 4 مرداد1384ساعت 21  توسط اشکان  | 

کاش قلبمرا باور داشتی:

کاش قلبمرا باور داشتی ، کاش عشقم را باور داشتی

قلبم و هر انچه در ان است ، عشقم و گریه هایمرا

اشکهایم

اشکهای گرانبهایی که شب و روز

در خواب و بیداری نثارت کردم

با تمنای یک لبخند

اشکهایی که زبان دل عاشق و منتظرم بود

افسوس

افسوس و صد افسوس

که در پس سینه ات سنگی نهفته است

نباید گله ای داشت

شیشه بازیچه سنگ است

دل بلورین من نیز در بازی سنگ درون سینه ات تکه تکه شد

تکه هایی که هر کدام ذره ای از عشقم را بهمراه دارد

اما بدان

روزی فرا خواهد رسید که در سرمای نا فرجام فصل بی مهری

گرمی احساس مرا طلب می کنی

ولی در انهنگام

عشق گرم و روشنی بخشم

روح سرد و خاموشت را گرما وروشنی نخواهد داد

تنها در انزمان ارزو میکنی :

کاش قلبمرا باور داشتی

کاش عشقمرا باور داشتی

+ نوشته شده در  سه شنبه 4 مرداد1384ساعت 20  توسط اشکان  | 

پوچ

ديدگان تو در قاب اندوه
سرد و خاموش
خفته بودند
زودتر از تو ناگفته ها را
با زبان نگه گفته بودند
از من و هرچه در من نهان بود
مي رميدي
مي رهيدي
يادم آمد كه روزي در اين راه
ناشكيبا مرا در پي خويش
ميكشيدي
ميكشيدي
آخرين بار
آخرين بار
آخرين لحظه تلخ ديدار
سر به سر پوچ ديدم جهان را
باد ناليد و من گوش كردم
خش خش برگهاي خزان را
باز خواندي
باز راندي
باز بر تخت عاجم نشاندي
باز در كام موجم كشاندي
گر چه در پرنيان غمي شوم
سالها در دلم زيستي تو
آه هرگز ندانستم از عشق
چيستي تو
كيستي تو
+ نوشته شده در  جمعه 31 تیر1384ساعت 22  توسط اشکان  |